Polskie pustkowia Wiki
Advertisement
Andrzej Niewolski
Informacje ogólne
Rasa: Człowiek
Płeć: Mężczyzna
Charakter RPG: Chaotyczny neutralny
Występowanie w opowiadaniach
Pierwsze pojawienie w: Trzynastka
Pojawia się w:
  • Trzynastka
  • Opowiadanie Rafała Nieradzika
  • Status: nie żyje
    Umiera w: Trzynastka
    Twórca Rafał Nieradzik
    Postać rozwijali: Veron

    Andrzej Niewolski, był samotnikiem żyjącym w kościele przy drodze krajowej numer 40. Miał trzy lata, kiedy wybuchła Wojna, którą przetrwał w schronie z czasów zimnej wojny, w którym mieszkał wraz z ojcem. Obszedł cały Śląsk, przekonując się, że jest silnie napromieniowany. Niegdyś mieszkał razem ze swoją córką, Amelią, której zwłoki skonsumował. Popełnił samobójstwo, po wyznaniu swojego grzechu Kapłanowi.

    Historia[]

    Opuszczenie Schronu[]

    Schron, pochodzący jeszcze z czasów zimnej wojny, opuścił w roku 2065, po śmierci swojego ojca, historyka. Na łożu śmierci ten kazał mu opuścić schron w poszukiwaniu lepszego życia, niż to które czekałoby na niego pod rządami Kapitana.

    Podróżowanie po Śląsku[]

    Okrążył cały Śląsk, przekonując się, że okolica jest napromieniowana.

    Życie w kościele[]

    Żył razem ze swoją córką (los matki nie jest znany) w kościele przy drodze numer 40, jednak ta zadławiła się kawałkiem mięsa starego dzika i zmarła. Zrozpaczony i zmuszony przez głód, zjadł jej zwłoki. Żył w samotności, żyjąc dzięki destylatorowi, zasadzonym ziemniakom i owocom, z których produkował wino, w którym topił swój smutek. Kiedy przybywa do niego ekspedycja ze Schronu Numer Dziewięć, gości ich a następnie błaga, aby nie odchodzili. W końcu zwierza się Kapłanowi ze swojego występku, po czym popełnia samobójstwo. Został pochowany za kościołem, w którym mieszkał.

    Advertisement